زندگی یه طنز تلخه... اما ما خنده پر درد حقیقت

زندگی یه کوره راهه... جاده ای پر از غبار تا بی نهایت

آدما پر از نملیش... وسط صحنه پر شور زمانه

ساز بی قصه و تحریر... خسته از هق هق بی ضرب ترانه

لحظه ها یه روز تلخن... روز بعد، شادتر از قصر وصالن

حرفها، یه کوه سنگی... واژه ها پر ز بدی، پر از جدالن

زنده ها هنوز تو بهبوهه تردید... رفته ها فارغ از اون نشاط و امید

خورشید اما تو خماری وظیفه... که باید ز نو... باید دوباره تابید

مادراش حظور عشقن... پدراش خسته و خسته

خواهراش شادی بودن... برادر...؟؟؟ به بغض نشسته

عشق؟؟؟ اما یه خطابه... یه تفکر... یه خیاله

معنی حس و دو رنگی!!! واسه ما... مال و مناله

یکی دیروز... یکی امروز... یکی فردا... یکی هر روز... یکی گریون... یکی پیروز

یکی تو معبد این عشق... تا ابد یه دانش آموز

آخرش یه جای تاریک... آخرش یه قصر خاکی... واسه ما حرف و کلامه... معنی خوبی و پاکی

عاقبت همش پشیمونی و وای وای

آخرش فقط یه ذکر خوب و های های

صحنه آخر این نمایش تلخ،،، میشه باز ضجه و هی ناله و ای وای....

به وب سایت بهنام گیلانی خوش آمدید...!